[ سوره النازعات ‹ 79 › : آيات 34 تا 41 ] فَإِذا جاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرى ‹ 34 › يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الإِنْسانُ ما سَعى ‹ 35 › وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرى ‹ 36 › فَأَمَّا مَنْ طَغى ‹ 37 › وَآثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا ‹ 38 › فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوى ‹ 39 › وَأَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّه وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى ‹ 40 › فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى ‹ 41 › ترجمه : 34 - هنگامى كه آن حادثه بزرگ رخ دهد . 35 - در آن روز انسان به ياد كوششهايش مىافتد . 36 - و جهنم براى هر بيننده اى آشكار مىگردد . 37 - اما آن كسى كه طغيان كرده ، 38 - و زندگى دنيا را مقدم داشته ، 39 - مسلما دوزخ جايگاه او است . 40 - و آن كس كه از مقام پروردگارش خائف بوده و نفس را از هوى باز داشته . 41 - بهشت جايگاه او است .