كه مىفرمايد : يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيه وَأُمِّه وَأَبِيه وَصاحِبَتِه وَبَنِيه : « روزى كه انسان از برادر و مادر و پدر و همسر و فرزندانش فرار مىكند » ! و در پايان آيه بار ديگر به همگان هشدار مىدهد كه « خداوند به آنچه انجام مىدهيد بينا است » ( * ( وَاللَّه بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ) * ) . هم از نيات شما آگاه است ، و هم از اعمالى كه به طور سرى انجام مىدهيد ، و اگر در مواردى اسرار شما را مانند « حاطب بن ابى بلتعه » فاش نمىكند روى مصالحى است ، نه اينكه نداند و آگاه نباشد . در حقيقت علم خدا به غيب و شهود و سر و علن وسيله مؤثرى براى تربيت انسان است كه در همه حال خود را در پيشگاه او ببيند و سراسر جهان را محضر حق بشمرد ، و مراقب گفتار و رفتار و حتى نيات خود باشد ، و اين است كه مىگوئيم معرفت كامل خدا سرچشمه زاينده تقوى است .