رسول خدا ص آمدند و گفتند : اگر راست مىگويى و تو پيامبر خدايى ماه را براى ما دو پاره كن ! فرمود : اگر اين كار را كنم ايمان مىآوريد ؟ عرض كردند آرى - و آن شب ، شب چهاردهم ماه بود - پيامبر ص از پيشگاه پروردگار تقاضا كرد آنچه را خواسته‌اند به او بدهد ناگهان ماه به دو پاره شد ، و رسول اللَّه آنها را يك يك صدا مىزد و مىفرمود : ببينيد « ! ( 1 ) . در اينكه چگونه ممكن است اين كره عظيم آسمانى شكافته شود ، و وجود چنين حادثه اى چه تاثيراتى بر كره زمين و منظومه شمسى مىگذارد ؟ و چگونگى جذب دو نيمه ماه بعد از شكافتن ، و اينكه چگونه ممكن است چنين حادثه اى رخ داده باشد و تواريخ جهان ذكرى از آن به ميان نياورند ؟ و سؤالات ديگرى در اين زمينه به خواست خدا در بحث نكات مشروحا از آن سخن خواهيم گفت . نكته اى كه ذكر آن در اينجا لازم است اينكه بعضى از مفسران كه تحت تاثير پاره اى از القائات سوء قرار گرفته‌اند ، و هر گونه انجام عمل خارق عادتى را ( جز قرآن ) براى پيامبر اسلام ص منكر شده‌اند ، با توجه به وضوح آيه فوق و كثرت رواياتى كه در اين زمينه در كتب علماى اسلام نقل شده به زحمت افتاده‌اند كه چگونه اين خارق عادت را توجيه كنند و طورى از كنار آن بگذرند كه جنبه اعجاز آن نفى شود . ولى حق اين است كه مساله « شق القمر » به صورت اعجاز انجام گرفته ، و آيات بعد شواهد روشنى بر اين امر در بر دارد ، چه خوب بود آنها در آن اعتقاد نادرست تجديد نظر مىكردند تا بدانند كه پيامبر اسلام ص نيز معجزات و خارق عادتى داشته ، و اگر آياتى از قرآن آن را نفى مىكند اشاره به « معجزات اقتراحى » است كه گروهى بهانه جو مطرح مىكردند ، نه قصد پذيرش حق

--> ( 1 ) « مجمع البيان » و كتب تفسير ديگر ذيل آيه مورد بحث .