پائين چيزى است ، و تشبيه آنها به قسمت پائين نخلها به خاطر آن است كه به گفته بعضى باد به قدرى شديد بود كه نخست دست و سرهاى آنها را كند و با خود برد ، و بعد بقيه بدنهايشان همچون نخل بى شاخ و برگ ، از زمينى كنده شده به هر گوشه و كنار پرتاب مىگشت . يا به خاطر چيزى است كه در بالا اشاره كرديم كه باد آنها را با سر به زمين مىكوبيد و گردنها مىشكست و سرها جدا مىشد ! سپس قرآن به عنوان هشدار مىگويد : « اكنون بنگريد عذاب و انذارهاى من چگونه بود » ؟ ! ( * ( فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَنُذُرِ ) * ) . ما با اقوام ديگر كه راه تكذيب و كبر و غرور و گناه و عصيان را پوييدند چنين رفتار كرديم ، شما در باره خود چه مىانديشيد كه راه آنها را ادامه مىدهيد ؟ و باز در پايان اين ماجرا مىافزايد : « ما قرآن را براى تذكر سهل و آسان ساختيم ، آيا كسى هست كه پند گيرد و متذكر شود » ؟ آيا گوش شنوايى در برابر اين نداى الهى ، و اين هشدارها و انذارها وجود دارد ؟ ! ( * ( وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ) * ) . قابل توجه اين كه جمله « * ( فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَنُذُرِ ) * » در مورد قوم عاد دو بار تكرار شده يكى در آغاز بيان اين سرگذشت ، و يكى هم در پايان آن ، اين تفاوت شايد از اين جهت است كه عذاب اين گروه از ديگران شديدتر و وحشتناكتر بود ، هر چند عذابهاى الهى همه شديد مىباشد .