[ سوره القمر ‹ 54 › : آيات 9 تا 17 ] كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنا وَقالُوا مَجْنُونٌ وَازْدُجِرَ ‹ 9 › فَدَعا رَبَّه أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ ‹ 10 › فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ ‹ 11 › وَفَجَّرْنَا الأَرْضَ عُيُوناً فَالْتَقَى الْماءُ عَلى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ‹ 12 › وَحَمَلْناه عَلى ذاتِ أَلْواحٍ وَدُسُرٍ ‹ 13 › تَجْرِي بِأَعْيُنِنا جَزاءً لِمَنْ كانَ كُفِرَ ‹ 14 › وَلَقَدْ تَرَكْناها آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ‹ 15 › فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَنُذُرِ ‹ 16 › وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ‹ 17 › ترجمه : 9 - پيش از آنها قوم نوح تكذيب كردند ( آرى ) بنده ما ( نوح ) را تكذيب كرده و گفتند : او ديوانه است و ( با انواع آزارها ) او را ( از ادامه رسالتش ) بازداشتند . 10 - او به درگاه پروردگار عرضه داشت : من مغلوب ( اين قوم طغيانگر ) شده‌ام ،