وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَلا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ وَلا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ : « از آن روز بترسيد كه كسى جاى ديگرى را در مجازات نمىگيرد ، و نه شفاعتى از او پذيرفته مىشود ، و نه غرامت و بدل قبول خواهد شد ، و نه كسى به يارى آنها برمىخيزد » ( بقره - 48 ) . و نيز مىخوانيم : وَلَوْ تَرى إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ فَقالُوا يا لَيْتَنا نُرَدُّ وَلا نُكَذِّبَ بِآياتِ رَبِّنا وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ : « اگر حال آنها را ببينى هنگامى كه در برابر آتش دوزخ ايستاده‌اند و مىگويند اى كاش بار ديگر به دنيا باز مىگشتيم و آيات پروردگارمان را تكذيب نمىكرديم و از مؤمنان بوديم » ( ولى از آنها پذيرفته نمىشود ) ( انعام 27 ) . و از سوى چهارم عذاب الهى به اندازه اى شديد است كه مادران ، فرزندان خود را فراموش كرده ، بارداران سقط جنين مىكنند ، و مردم گيج و مست به نظر مىرسند در حالى كه مست نيستند ، ولى عذاب خداوند شديد است « » يَوْمَ تَرَوْنَها تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها وَتَرَى النَّاسَ سُكارى وَما هُمْ بِسُكارى وَلكِنَّ عَذابَ اللَّه شَدِيدٌ ( حج 2 ) . به اين دليل « گنهكاران به قدرى گرفتار اضطراب و وحشت مىشوند كه دوست دارند هر چه در جهان است بدهند و از عذاب الهى نجات يابند ، » يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيه وَصاحِبَتِه وَأَخِيه وَفَصِيلَتِه الَّتِي تُؤْوِيه وَمَنْ فِي الأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ يُنْجِيه كَلَّا إِنَّها لَظى : « مجرم آرزو مىكند براى نجات از عذاب آن روز فرزندانش را بدهد ، و همسر و خويشاوندانش را كه در مشكلات پناهگاه او بودند ، تمام كسانى را كه در روى زمين هستند فدا كند تا از عذاب الهى رهايى يابد ، اما فايده اى ندارد ، آتش برافروخته جهنم