[ سوره القمر ‹ 54 › : آيات 4 تا 8 ] وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مِنَ الأَنْباءِ ما فِيه مُزْدَجَرٌ ‹ 4 › حِكْمَةٌ بالِغَةٌ فَما تُغْنِ النُّذُرُ ‹ 5 › فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلى شَيْءٍ نُكُرٍ ‹ 6 › خُشَّعاً أَبْصارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الأَجْداثِ كَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ ‹ 7 › مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ يَقُولُ الْكافِرُونَ هذا يَوْمٌ عَسِرٌ ‹ 8 › ترجمه : 4 - به اندازه كافى براى انزجار از بديها اخبار ( انبيا و امتهاى پيشين ) به آنها رسيده است . 5 - اين آيات ، حكمت بالغه الهى است اما انذارها ( براى افراد لجوج ) مفيد نيست . 6 - بنا بر اين از آنها روى گردان و روزى را به يادآور كه دعوت كننده الهى مردم را به امر وحشتناكى دعوت مىكند ( دعوت به حساب اعمال ) . 7 - آنها از قبرها خارج مىشوند در حالى كه چشمهايشان از وحشت به زير افتاده و ( بى هدف ) همچون ملخهاى پراكنده به هر سو مىدوند ! 8 - در حالى كه ( بر اثر وحشت و اضطراب ) به سوى اين دعوت كننده گردن مىكشند و كافران مىگويند امروز روز سخت و دردناكى است .