محتواى سوره « فتح » اين سوره چنان كه از نامش پيدا است پيامآور فتح و پيروزى است ، پيروزى بر دشمنان اسلام ، پيروزى چشمگير و قاطع ( خواه پيروزى مربوط به فتح مكه باشد يا صلح حديبيه يا فتح خيبر يا پيروزى به طور مطلق ) . و براى درك محتواى اين سوره قبل از هر چيز لازم است بدانيم اين سوره پس از ماجراى « حديبيه » در سال ششم هجرت نازل شده است . توضيح اينكه : پيغمبر اسلام ص در سال ششم هجرت تصميم گرفت كه به اتفاق مهاجرين و انصار و ساير مسلمانان به عنوان مراسم « عمره » به سوى مكه حركت كند ، و قبلا به مسلمانان اطلاع داده بود كه من در خواب ديدم همراه يارانم وارد « مسجد الحرام » شده‌ايم و مشغول مناسك عمره هستيم . مسلمانان در « ذى الحليفه » نزديك مدينه احرام بستند و با تعداد زيادى شتر براى قربانى حركت كردند . وضع حركت پيامبر ص به خوبى نشان مىداد كه هدفى جز انجام اين عبادت بزرگ ندارد . تا اينكه پيامبر ص وارد سرزمين « حديبيه » شد ( حديبيه قريه اى در نزديكى مكه بود كه حدود 20 كيلومتر تا مكه فاصله داشت ) . ولى در اينجا قريش با خبر شدند و راه را بر پيغمبر ص بستند ، و از ورود او به مكه مانع شدند و در واقع تمام سنتهايى را كه در زمينه امنيت زائران خانه خدا در ماه حرام داشتند زير پا گذاردند ، چرا كه آنها معتقد بودند در ماه‌هاى حرام ( از جمله ماه ذى القعده كه پيامبر در آن ماه قصد عمره داشت )