نگذشت كه عثمان سالم بازگشت و به دنبال او قريش « سهيل ابن عمر » را براى مصالحه خدمت پيامبر ص فرستادند ، ولى تاكيد كردند كه امسال به هيچ وجه ورود او به مكه ممكن نيست . بعد از گفتگوهاى زياد پيمان صلحى منعقد شد كه يكى از موادش همين بود كه مسلمانان آن سال را از عمره چشم بپوشند و سال آينده به مكه بيايند مشروط بر اينكه بيش از سه روز نمانند و سلاحى جز سلاح مسافر با خود نياورند ، و مواد متعدد ديگرى دائر بر امنيت جانى و مالى مسلمانان كه از مدينه وارد مكه مىشوند و همچنين 10 سال متاركه جنگ ميان مسلمين و مشركين و آزادى مسلمانان مكه در انجام فرائض مذهبى در آن گنجانيده شد . اين پيمان در حقيقت يك پيمان عدم تعرض همه جانبه بود كه به جنگهاى مداوم و مكرر بين مسلمانان و مشركان موقتا پايان مىداد . « متن پيمان صلح » از اين قرار بود كه پيامبر ص به على ع دستور داد بنويس : « بسم اللَّه الرحمن الرحيم : « سهيل بن عمرو » كه نماينده مشركان بود گفت : من با چنين جمله اى آشنا نيستم ، بنويس بسمك اللهم ! پيامبر ص فرمود بنويس : بسمك اللهم . سپس فرمود : بنويس اين چيزى است كه محمد رسول اللَّه ص با سهيل بن عمرو مصالحه كرده ، « سهيل » گفت : ما اگر تو را « رسول اللَّه » مىدانستيم با تو جنگ نمىكرديم ، تنها اسم خودت ، و اسم پدرت را بنويس ، پيغمبر ص فرمود مانعى ندارد ، بنويس : « اين چيزى است كه » محمد بن عبد اللَّه « با سهيل بن عمرو صلح كرده كه ده سال متاركه جنگ شود تا مردم امنيت خود را بازيابند . علاوه بر اين هر كس از قريش بدون اجازه وليش نزد محمد بيايد ( و مسلمان شود ) او را بازگردانند ، و هر كس از آنها كه با محمد هستند نزد قريش بازگردد