اشاره به اينكه در آيه تنها دستور به گفتن * ( سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا ) * داده نشده بلكه قبلا دستور تذكر و يادآورى نعمتهاى بزرگتر خداوند داده شده : نعمت هدايت به سوى اسلام ، نعمت نبوت پيامبر ص ، نعمت قرار گرفتن در زمره بهترين امتها ، سپس تسبيح خداوند بر تسخير اين مركب ! قابل توجه اينكه از پاره اى از روايات استفاده مىشود كه هر كس اين جمله را ( * ( سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَما كُنَّا لَه مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ ) * ) به هنگام سوار شدن بر مركب بگويد به فرمان خدا آسيبى به او نخواهد رسيد ! . اين مطلب در حديثى در كتاب كافى از ائمه اهل بيت ع نقل شده است ( 1 ) . چقدر تفاوت است ميان اين تعليمات سازنده اسلام با آنچه از گروهى هوسران و مغرور ديده مىشود كه مركبهاى خود را وسيله خودنمايى و فخرفروشى و گاه وسيله اى براى انواع گناهان قرار مىدهند ، چنان كه « زمخشرى » در « كشاف » از بعضى از سلاطين نقل مىكند كه او سوار بر مركب مخصوصش شده بود ، و از شهرى به شهر ديگر مىرفت ، و يك ماه در ميان آن دو فاصله بود ، آن قدر شراب مىخورد كه هرگز پيمودن راه را متوجه نشد ، تنها هنگامى از مستى به هوش آمد كه به مقصد رسيده بود !

--> ( 1 ) نور الثقلين جلد 4 صفحه 593 .