[ سوره غافر ‹ 40 › : آيات 30 تا 33 ] وَ قالَ الَّذِي آمَنَ يا قَوْمِ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ مِثْلَ يَوْمِ الأَحْزابِ ‹ 30 › مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَعادٍ وَثَمُودَ وَالَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ وَمَا اللَّه يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعِبادِ ‹ 31 › وَيا قَوْمِ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنادِ ‹ 32 › يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ ما لَكُمْ مِنَ اللَّه مِنْ عاصِمٍ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّه فَما لَه مِنْ هادٍ ‹ 33 › ترجمه : 30 - آن مرد با ايمان گفت : اى قوم من ، من بر شما از روزى همانند روز ( عذاب ) اقوام پيشين خائفم ! . 31 - از عادتى همچون عادت قوم نوح و عاد و ثمود و كسانى كه بعد از آنها بودند ( از شرك و كفر و طغيان ) مىترسم و خداوند ظلم و ستمى بر بندگانش نمىخواهد . 32 - اى قوم ! من بر شما از روزى كه مردم يكديگر را صدا مىزنند ( و از هم يارى مىطلبند و صدايشان به جايى نمىرسد ) بيمناكم ! 33 - همان روز كه روى مىگردانيد و فرار مىكنيد ، اما هيچ پناهگاهى در برابر عذاب