كسانى كه ايمان آورده‌اند مايه هدايت و شفا است ، و كسانى كه به آن ايمان نمىآورند گوشهايشان سنگين است » ! سپس به عنوان تفسيرى بر « صراط مستقيم » مىافزايد : « راه خداوندى كه تمامى آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از آن او است » ( * ( صِراطِ اللَّه الَّذِي لَه ما فِي ) * السماوات و ما فى الارض ) . چه راهى مستقيمتر از راهى است كه به مبدء عالم هستى منتهى مىشود ؟ چه راهى صافتر از راهى است كه به خالق عالم هستى ميرسد ؟ سعادت واقعى سعادتى است كه خدا به آن دعوت مىكند ، و راه وصول به آن تنها راهى است كه او براى آن انتخاب كرده است . آخرين جمله اين آيه كه در عين حال آخرين جمله سوره شورى است در حقيقت دليلى است براى اين معنى كه راه مستقيم تنها راهى است كه به سوى خدا مىرود ، مىفرمايد : « آگاه باشيد ، بازگشت همه چيز به سوى خدا است » ( * ( أَلا إِلَى اللَّه تَصِيرُ الأُمُورُ ) * ) . از آنجا كه او مالك عالم هستى و حاكم و مدبر آن است ، و از آنجا كه برنامه‌هاى تكاملى انسان بايد تحت عنايت اين مدبر بزرگ قرار گيرد ، بنا بر اين راه مستقيم تنها راهى است كه به سوى او مىرود ، و جز اين راه ، هر طريق ديگر انحرافى است ، چرا كه به سوى باطل است ، مگر حقى جز ذات پاك او در عالم وجود دارد ؟ ! اين جمله در عين حال بشارتى است براى پرهيزگاران ، و تهديدى است براى ظالمان و گنهكاران كه بازگشت همه آنها به سوى خدا است . و نيز دليلى است بر اينكه وحى بايد تنها از سوى خدا باشد ، چرا كه بازگشت همه اشياء و تدبير آنها به سوى او است ، و به همين دليل او بايد مبدء وحى بر پيامبران باشد ، تا هدايت واقعى صورت گيرد ، و به اين ترتيب صدر و ذيل