ما همين اندازه مىبينيم كه مردانى بزرگ آمدند و مسائلى به ما ارائه كرده‌اند كه از قدرت بشر خارج است و ارتباط آنها را با خارج از جهان ماده مسلم مىسازد ، اما اين ارتباط مرموز چگونه است ؟ براى ما روشن نيست ، مهم اين است كه ما مىدانيم چنين ارتباطى وجود دارد . چند حديث پيرامون مساله وحى روايات فراوانى پيرامون مساله وحى در منابع اسلامى وارد شده كه گوشه هايى از اين ارتباط اسرار آميز پيامبران را با مبدء وحى روشن مىسازد : 1 - از بعضى از روايات استفاده مىشود هنگامى كه وحى بر پيامبر ص از طريق فرشته نازل مىشد حال پيامبر عادى بود ، اما هنگامى كه ارتباط مستقيم و بدون واسطه برقرار مىگشت ، پيامبر ص سنگينى فوق العاده اى احساس مىكرد ، تا آنجا كه گاه مدهوش مىشد ، چنان كه در توحيد صدوق از امام صادق ع نقل شده كه از حضرتش پرسيدند : الغشية التي كان تصيب رسول اللَّه ( ص ) اذا نزل عليه الوحى ؟ قال ذلك اذا لم يكن بينه و بين اللَّه احد ، ذاك اذا تجلى اللَّه له : « آن حالت مدهوشى كه به پيامبر ص به هنگام وحى دست مىداد چه بود ؟ فرمود : اين در هنگامى بود كه در ميان او و خداوند هيچكس واسطه نبود و خداوند مستقيما بر او تجلى مىكرد » ! ( 1 ) . 2 - ديگر اين كه هنگامى كه جبرئيل بر آن حضرت ص نازل مىشد بسيار مؤدبانه و توام با احترام بود ، چنان كه در حديثى از امام صادق ع آمده است : كان جبرئيل اذا اتى النبى قعد بين يديه قعدة العبيد ، و كان لا يدخل حتى ليستاذنه : « هنگامى كه جبرئيل خدمت پيامبر ص مىآمد همچون بندگان

--> ( 1 ) « توحيد صدوق » طبق نقل بحار الانوار جلد 18 صفحه 256 .