و در پايان آيه براى نتيجه گيرى اضافه مىكند : « در اين نشانه هايى است براى هر كس كه داراى مقام صبر و شكر است » ( * ( إِنَّ فِي ذلِكَ لآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ) * ) . آرى در اين حركت بادها ، و جريان كشتيها ، و آفرينش درياها ، و نظام و هماهنگى مخصوصى كه بر اين امور حكمفرماست نشانه‌هاى گوناگونى براى ذات پاك او است . مىدانيم وزش بادها در درجه اول به خاطر تفاوت درجه حرارت در دو نقطه روى زمين است ، زيرا هوا بر اثر حرارت منبسط مىشود سپس به طرف بالا حركت مىكند و به همين دليل از يك سو فشار بر هواى اطراف مىآورد و آنها را متحرك مىسازد ، و از سوى ديگر هنگامى كه به سمت بالا حركت كند جاى خود را به هواى اطراف مىدهد ، اگر خداوند فقط اين خاصيت انبساط را از آن بگيرد سكون و سكوتى مرگبار بر آن حاكم مىشود ، و كشتيهاى بادبانى بىحركت بر صفحه اوقيانوسها حيران و سرگردان مىمانند . « صبار » و « شكور » هر دو صيغه مبالغه است كه يكى فزونى صبر را مىرساند ، و ديگرى فزونى شكر را . تكيه بر اين دو وصف در آيه مورد بحث و چند مورد ديگر از آيات قرآن مجيد ( 1 ) اشاره به نكات لطيفى دارد : اين دو وصف مجموعا ترسيم گويايى از حقيقت ايمان است ، چرا كه مؤمن در مشكلات و گرفتاريها صبور و در نعمتها شكور است ، لذا در حديثى از پيامبر ص مىخوانيم : الايمان نصفان : نصف صبر ، و نصف شكر : ايمان دو نيمه است ، نيمى از آن صبر ، و نيمى از آن شكر است » ( 2 ) .

--> ( 1 ) ابراهيم - 5 ، لقمان - 31 ، سبا - 19 و آيه مورد بحث . ( 2 ) تفسير صافى ، مجمع البيان ، فخر رازى و قرطبى ذيل آيه 31 سوره لقمان .