اگر انسان بخواهد مفهوم اين جمله قرآنى را درك كند بايد پس از نزول باران در يك ساعت آفتابى قدم به كوه و دشت و بيابان بگذارد و لطافت و زيبايى و طراوت را كه رحمت گسترده خدا است در همه جا مشاهده كند . اين استفاده از واژه « غيث » شايد به خاطر آن باشد كه با ماده « غوث » كه به معنى فريادرسى است ريشه مشترك دارد ، و به همين دليل بعضى از مفسران تعبير فوق را اشاره اى به هر گونه فريادرسى خداوند بعد از نوميديها و نشر رحمت او دانسته‌اند ( 1 ) . و باز به همين مناسبت در آيه بعد از يكى از مهمترين آيات علم و قدرت پروردگار سخن به ميان آورده مىگويد : « از آيات و نشانه‌هاى او است آفرينش آسمانها و زمين و آنچه از جنبندگان در آنها خلق و پراكنده ساخته است » ( * ( وَمِنْ آياتِه خَلْقُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ ) * ) . آسمانها با آن همه عظمت ، با آن منظومه‌هاى و كهكشانها ، و ميليونها ميليون ستاره عظيم و درخشان ، آسمانها با آن نظامى كه انسان از مطالعه آن در حيرت فرو مىرود ، و زمين با انواع منابع حياتيش ، با گياهان متنوع و رنگارنگ ، و گلها و ميوه‌ها ، با انواع مواهب و بركات ، و انواع زيبائيهايش ، همه آيات و نشانه‌هاى او است اين از يك سو . از سوى ديگر جنبندگان زمين و آسمان ، انواع پرندگان ، صدها هزار نوع حشرات ، انواع حيوانات وحشى و اهلى ، و خزندگان ، و ماهيان بسيار كوچك و ظريف و غولپيكر و عظيم ، و انواع آبزيان و عجائب و شگفتيهايى كه در ساختمان هر يك از آنها به كار رفته ، و از همه مهمتر در اصل حقيقت « حيات » و زندگى

--> ( 1 ) « راغب » در « مفردات » مىگويد : « غوث » در مورد يارى كردن گفته مىشود و « غيث » در مورد باران ( الغوث يقال فى النصرة و الغيث فى المطر ) .