به نظر مىرسد ، چرا كه تعبير « يَبْغُونَ فِي الأَرْضِ » كرارا در آيات قرآن به معنى فساد و ظلم در زمين آمده است ، مانند « فَلَمَّا أَنْجاهُمْ إِذا هُمْ يَبْغُونَ فِي الأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ » ( يونس - 23 ) و « إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِي الأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ » ( آيه 42 همين سوره ) . درست است كه « بغى » به معنى « طلب » نيز آمده ، اما هنگامى كه با « فى الارض » همراه شود به معنى فساد و ظلم در زمين است . در اينجا دو سؤال پيش مىآيد : نخست اينكه اگر برنامه تقسيم روزى چنين است ، پس چرا گروهى را مىبينيم كه روزى فراوان دارند و طغيان و فساد كرده‌اند و دنيا را به تباهى كشانده‌اند و خداوند جلو آنها را نگرفته ، هم در مقياس افراد و هم در مقياس دولتهاى غارتگر زورگو . در پاسخ اين سؤال بايد به اين نكته توجه داشت كه گاه گسترش روزى وسيله اى است براى امتحان و آزمايش ، چرا كه همه انسانها بايد در اين جهان آزمايش شوند گروهى نيز با ثروت آزمايش مىشوند . و گاه به خاطر اين است كه هم خودشان و هم انسانهاى ديگر بدانند كه ثروت خوشبختى نمىآفريند ، شايد راه را پيدا كنند ، و به سوى خدا باز گردند ، هم اكنون جامعه هايى را مىبينيم كه غرق انواع نعمت و ثروت و رفاهند و در عين حال گرفتار انواع مصائب و بدبختيها مىباشند ، ناامنى ، كشتار ، آلودگى فراوان اخلاقى ، اضطراب و انواع نگرانيها جسم و روح آنها را فرا گرفته است . گاهى نيز ثروت بىحساب يك مجازات الهى است كه خدا بعضى را گرفتار آن مىسازد ، دورنماى زندگانيشان دلانگيز ، اما اگر از نزديك نگاه كنيم