« آگاه باشيد هر كس با عداوت آل محمد ص از دنيا برود بوى بهشت را استشمام نخواهد كرد » ( 1 ) . جالب اينكه فخر رازى بعد از ذكر اين حديث شريف كه صاحب كشاف آن را به صورت ارسال مسلم ذكر كرده است مىافزايد : آل محمد ص كسانى هستند كه بازگشت امرشان به او است ، كسانى كه ارتباطشان محكمتر و كاملتر باشد « آل » محسوب مىشوند ، و شك نيست كه فاطمه و على و حسن و حسين محكمترين پيوند را با رسول خدا داشتند ، و اين از مسلمات و مستفاد از احاديث متواتر است ، بنا بر اين لازم است كه آنها را « آل پيامبر » ص بدانيم . سپس مىافزايد : گروهى در مفهوم « آل » اختلاف كرده‌اند ، بعضى آنها را خويشاوندان نزديك پيامبر مىدانند ، و بعضى گفته‌اند آنها امت پيامبرند ، اگر اين واژه را بر معنى اول حمل كنيم آل پيامبر تنها آنها هستند ، و اگر به معنى امت كه دعوت او را پذيرفتند بدانيم باز هم خويشاوندان نزديك رسول خدا ص آل او محسوب مىشوند ، بنا بر اين به هر تقدير آنها آل هستند و اما غير آنها در لفظ « آل » داخلند يا نه ؟ محل اختلاف است . سپس فخر رازى از صاحب كشاف چنين نقل مىكند : « وقتى اين آيه نازل شد عرض كردند « اى رسول خدا ! خويشاوندان تو كيانند كه مودتشان بر ما واجب است » ؟ فرمود : « على و فاطمه و دو فرزندشان » . بنا بر اين ثابت مىشود كه اين چهار تن ذى القرباى پيغمبرند و هنگامى كه اين معنى ثابت شد واجب است از احترام فوق العاده اى برخوردار باشند « . فخر رازى مىافزايد : دلائل مختلفى بر اين مساله دلالت مىكند :

--> ( 1 ) تفسير كشاف جلد 4 صفحه 220 و 221 - تفسير فخر رازى جلد 27 صفحه 165 و 166 - تفسير قرطبى جلد 8 صفحه 5843 - تفسير ثعلبى ذيل آيه مورد بحث از جليل بن عبد اللَّه بجلى ( طبق نقل المراجعات نامه شماره 19 ) .