دنيا راه سعادت جاويدان را به روى خويش ببندد و درهاى عذاب ابدى را بگشايد . مطابق اين تفسير جمله « * ( إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الإِيمانِ فَتَكْفُرُونَ ) * » ( در آن زمان كه به ايمان دعوت مىشديد و شما كفر مىورزيديد ) در واقع بيان كيفيت خشم و عداوت آنها با خودشان است . تفسير ديگر اينكه مراد دشمنى و خشم آنها بر خويشتن در قيامت است ، چرا كه وقتى نتيجه كار خود را در آنجا مشاهده مىكنند سخت پشيمان و ناراحت مىشوند ، ناله و نعره آنها بلند مىشود ، از شدت ناراحتى دو دست خود را گاز مىگيرند : « وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْه » ( فرقان - 27 ) . آرزو مىكنند اى كاش خاك بودند : يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً ( نبا - 40 ) . و از شدت ناراحتى به خود مىپيچد ، و چون چشم بينا به مقتضاى فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ ( ق - 22 ) پيدا كرده‌اند ، و همه حقايق و اسرار درون به مقتضاى « يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ » ( الطارق - 9 ) آشكار گرديده ، و پرونده‌هاى اعمال به مقتضاى « وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ » ( التكوير - 10 ) گشوده شده است ، و به مقتضاى « كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً » ( اسراء - 14 ) از خودش براى حسابرسى خودش دعوت گرديده ، سخت خود را محكوم مىكنند و با تمام وجود از خود متنفر مىشوند و مىگريزند . اينجاست كه ندا داده مىشود : « دشمنى و خشم خدا بر شما از اين هم بيشتر است ، چرا كه داعيان حق و فرستادگان خدا شما را به ايمان دعوت كردند و شما راه كفر پيش گرفتيد و به آن ادامه داديد » . مطابق اين تفسير جمله « * ( إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الإِيمانِ فَتَكْفُرُونَ ) * » بيان دليل