است و نتيجه اش به خود آنها بازگشت مىكند . توضيح اينكه : مفسران در تفسير اين جمله بحثهاى فراوانى دارند و تفسيرهاى مختلفى ، كه هر گاه با ذهن خالى از پيشداوريها به آنها نگاه كنيم مىبينيم بر اثر انگيزه‌هاى مختلفى از مفهوم اصلى آيه دور شده‌اند ، و احتمالاتى را برگزيده‌اند كه نه با محتواى آيه سازگار است و نه با شان نزول و ساير قرائن تاريخى و روايى . رويهمرفته چهار تفسير معروف براى آيه وجود دارد . 1 - همان كه در بالا اشاره شد كه منظور از ذوى القربى نزديكان پيغمبر ص است و محبت آنها وسيله اى است براى قبول امامت و رهبرى ائمه معصومين ع از دودمان آن حضرت ، و پشتوانه اى بر اداى رسالت . جمعى از مفسران نخستين ، و تمام مفسران شيعه اين معنا را برگزيده‌اند ، و روايات فراوانى از طرف شيعه و اهل سنت در اين زمينه نقل شده كه بعدا به آن اشاره خواهيم كرد . 2 - منظور اين است كه اجر و پاداش رسالت دوست داشتن امورى است كه شما را به « قرب الهى » دعوت مىكند . اين تفسير را كه جمعى از مفسران اهل سنت انتخاب كرده‌اند به هيچوجه با ظاهر آيه سازگار نيست ، زيرا در اين صورت معنى آيه چنين مىشود كه از شما مىخواهم كه اطاعت الهى را دوست بداريد ، و مودت آن را به دل بسپاريد ، در حالى كه بايد گفته شود من از شما اطاعت الهى را مىخواهم ( نه مودت اطاعت الهى ) . بعلاوه در ميان مخاطبين آيه كسى وجود نداشت كه دوست ندارد به خدا نزديك شود حتى مشركان نيز علاقه داشتند كه به خدا نزديك شوند و اصولا عبادت