نبود در ميان آنها داورى مىشد « دستور عذابشان صادر مىگشت و مجالى به آنها نمىداد ( * ( وَلَوْ لا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ) * ) . در عين حال آنها نبايد اين حقيقت را فراموش كنند كه « براى ظالمان عذاب دردناكى است » ( * ( وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ) * ) . منظور از « كلمة الفصل » مهلت مقررى است كه خداوند به اين گونه افراد داده تا آزادى عمل داشته باشند و اتمام حجت بر آنها بشود . تعبير به « ظالمين » در باره مشركانى كه عقيده به تشريعهايى در برابر قوانين الهى داشتند به خاطر وسعتى است كه در مفهوم « ظلم » وجود دارد ، و به هر كارى كه در غير موردش صورت گيرد اطلاق مىگردد ظاهر اين است كه منظور از « عذاب اليم » عذاب روز قيامت است ، چون اين تعبير در قرآن مجيد معمولا در اين معنى به كار مىرود ، آيه بعد نيز گواه بر اين حقيقت است ، و اينكه بعضى از مفسران آن را اعم از عذاب دنيا و آخرت گرفته‌اند ( مانند قرطبى ) بعيد به نظر مىرسد . سپس به توضيح كوتاهى در باره « عذاب ظالمين » و توضيح بيشترى در باره « پاداش مؤمنان » در مقابل آنها ، پرداخته ، مىگويد : « در آن روز ستمگران را مىبينى كه از اعمالى كه انجام داده‌اند سخت بيمناكند ، اما چه فايده كه مجازات اعمالشان آنها را فرو مىگيرد » ( * ( تَرَى الظَّالِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا وَهُوَ واقِعٌ بِهِمْ ) * ) . « اما كسانى كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح انجام داده‌اند در بهترين و سرسبزترين باغهاى بهشت جاى دارند » ( * ( وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ ) * ) . « روضات » جمع « روضة » به معنى محلى است كه آب و درخت فراوان