مخصوصا با توجه به اين معنى كه هر لحظه احتمال وقوع آن مىرود چه تاثير تربيتى عميقى در مؤمنان دارد . و در پايان آيه به عنوان يك اعلام عمومى ، مىفرمايد : « آگاه باشيد كسانى كه در قيامت ترديد مىكنند و با لجاج و عناد در مورد آن به محاجه مىپردازند . در گمراهى عميقى هستند « ( * ( أَلا إِنَّ الَّذِينَ يُمارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلالٍ بَعِيدٍ ) * ) . چرا كه نظام اين جهان خود دليلى است بر اينكه مقدمه اى است بر جهان ديگر ، كه بدون آن ، آفرينش اين جهان ، لغو و بى معنى است ، نه با حكمت خداوند سازگار است و نه با عدالت او . تعبير به « ضلال بعيد » اشاره به اين است كه گاه انسان راه را گم مىكند اما چندان فاصله با آن ندارد ، با مختصر تلاش و جستجو ممكن است راه را پيدا كند ، اما گاه چنان فاصله او زياد است كه ديگر پيدا كردن راه براى او مشكل يا غير ممكن است . جالب توجه اينكه در حديثى از پيامبر اسلام ص مىخوانيم : « مردى با صداى بلند از رسول خدا در يكى از سفرها سؤال كرد و گفت : اى محمد ! . . . پيامبر نيز با صدايى بلند همچون صداى خودش فرمود : « چه مىگويى » ؟ عرض كرد : متى الساعة ؟ « روز قيامت كى خواهد بود » ؟ پيامبر فرمود : انها كائنة فما اعددت لها ؟ : « قيامت خواهد آمد ، براى آن چه تهيه كرده اى » ؟ عرض كرد : حب اللَّه و رسوله ! : « سرمايه من محبت خدا و پيامبر او است » . پيامبر فرمود : « انت مع من احببت » : « تو با كسى خواهى بود كه او را دوست دارى » ! ( 1 ) .

--> ( 1 ) تفسير مراغى جلد 25 صفحه 32 .