تفسير : شتاب نكنيد ، قيامت مىآيد ! از آنجا كه در آيات گذشته اين سخن به ميان آمد كه پيامبر ص مامور بود ضمن احترام به محتواى كتب آسمانى عدالت را در ميان همه مردم اجرا كند و هر گونه خصومت و محاجه با آنها را ترك كند ، در آيات مورد بحث براى تكميل اين سخن و اين كه حقانيت پيامبر اسلام نياز به دليل ندارد مىفرمايد : « آنها كه در باره خداوند يكتا به محاجه برمىخيزند بعد از آن كه دعوت او از سوى مردم پذيرفته شد دليل آنها نزد پروردگارشان باطل و بىاساس است » ( * ( وَالَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّه مِنْ بَعْدِ ما اسْتُجِيبَ لَه حُجَّتُهُمْ داحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ ) * ) . « و خشم و غضب پروردگار بر آنها است » ( چون از روى علم و عمد به مخالفت خود ادامه مىدهند ) ( * ( وَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ ) * ) . « و عذاب شديد الهى نيز در قيامت از آن آنها است » ( * ( وَلَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ ) * ) چرا كه لجاجت و عناد ثمره اى جز اين ندارد . در اين كه منظور از جمله « * ( مِنْ بَعْدِ ما اسْتُجِيبَ لَه ) * » ( بعد از آن كه دعوت او اجابت شد ) چيست ؟ مفسران تفسيرهاى مختلفى ذكر كرده‌اند . گاه گفته‌اند منظور اجابت توده‌هاى مردم پاك دل و بى غرض مىباشد كه با الهام از فطرت الهى و مشاهده محتواى وحى و معجزات گوناگون پيامبر اسلام سر تسليم در برابر او فرود آوردند . و گاه اجابت دعاى پيامبر ص را در حق مخالفان در روز جنگ بدر كه منجر به نابودى بخش عظيمى از لشكر آنان و درهم شكستن شوكتشان شد ذكر كرده‌اند . و گاه آن را اشاره به پذيرش خود آنها يعنى اهل كتاب دانسته‌اند ، كه قبل