بوده و دگرگونى در آن راه ندارد ، اين طبيعت زندگى دنيا است ، ولى از امتيازات سراى آخرت حل تمام اين اختلافات و رسيدن انسانيت به يكپارچگى كامل است لذا از قيامت تعبير به « يوم الفصل » شده است . و در آخرين جمله به توضيح حال كسانى مىپردازد كه بعد از اين گروه بر سر كار آمدند ، گروهى كه عهد پيامبران را درك نكردند ، و زمانى چشم گشودند كه نفاقافكنان و تفرقه اندازان فضاى جامعه بشريت را با اعمال شيطنتآميز خود تيره و تار كرده بودند ، و آنها نتوانستند به خوبى حق را دريابند . مىفرمايد : « كسانى كه بعد از آنها وارثان كتب آسمانى شدند از آن در شك و ترديدند ، شكى توام با بدبينى و سوء ظن » ! ( * ( وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِنْه مُرِيبٍ ) * ) ( 1 ) . در حقيقت معنى « ريب » اين قيد را نيز ذكر كرده‌اند : به شكى گفته مىشود كه سرانجام بعد پرده از روى آن برداشته شود و به حقيقت تبديل گردد ، شايد اين امر اشاره به ظهور پيامبر اسلام ص با دلائل روشن باشد كه آثار شك و ريب را از دلهاى حقطلبان زدود . نكته : در تفسير على بن ابراهيم از امام صادق ع نقل شده است كه در تفسير آيه * ( شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ) * فرمود : مخاطب در جمله « * ( أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ ) * » امام است ، و جمله « * ( لا تَتَفَرَّقُوا فِيه ) * » كنايه از امير مؤمنان على ع است ( 2 )

--> ( 1 ) بنا بر اين تفسير كه با جمله‌هاى قبل كاملا هماهنگ است ضمير « بعدهم » به امتهاى نخستين باز مىگردد كه به ايجاد تفرقه در مذاهب پرداختند ، نه به انبياى مذكور در آيه قبل ( دقت كنيد ) . ( 2 ) « تفسير نور الثقلين » جلد 4 صفحه 567 .