« ترحم بر پلنگ تيز دندان ستمكارى بر گوسفندان است » و مانند اينها ، و با اين وسوسه‌ها مىخواهند مقابله به مثل را در همه جا توصيه كنند ، و بدى را به بدى پاسخ گويند . قرآن مىگويد : مبادا گرفتار اين وسوسه‌ها شويد ، و جز در موارد خاص و استثنايى تكيه بر خشونت كنيد ، و هر گاه در برابر چنين سخنان قرار گرفتيد ، پناه به خدا ببريد ، و بر او اعتماد كنيد كه او همه سخنان را مىشنود ، و از نيات همگان آگاه است . البته آيه فوق مفهوم وسيعى دارد و ميگويد : در برابر همه وسوسه‌هاى شيطانى بايد به خدا پناه برد ، ولى آنچه گفته شد يكى از مصاديق روشن آن است . نكته‌ها : 1 - برنامه چهار مرحله اى داعيان الى اللَّه در چهار آيه فوق چهار بحث در زمينه دعوت به سوى خدا آمده است . « نخست » خودسازى دعوت كنندگان از نظر ايمان و عمل صالح . « دوم » استفاده از روش « دفع بديها به نيكىها » . « سوم » فراهم ساختن مبادى اخلاقى براى انجام اين روش . « چهارم » برداشتن موانع از سر راه و مبارزه با وسوسه‌هاى شيطانى . پيامبر اسلام ص و امامان معصوم خود بهترين الگو و اسوه براى اين برنامه بودند و يكى از دلائل پيشرفت سريع اسلام در آن محيط تاريك و پر از جهل ، استفاده از همين برنامه بود . امروز روانشناسان كتابها و رساله هايى در زمينه راه نفوذ در ديگران نوشته‌اند كه در برابر عظمت آيات فوق مطلب قابل ملاحظه اى به نظر نمىرسد ،