از آنجا كه آيه قيد و شرطى ندارد با معنى اخير سازگارتر است ، به خصوص اينكه فرشتگان در چهارمين بشارت مىگويند : « ما دوستان شما در دنيا و آخرت هستيم » و اين دليل بر آن است كه اين مژده‌ها را به هنگامى كه آنها در دنيا زنده‌اند از فرشتگان مىشنوند ، اما نه بشارتى با زبان و الفاظ ، بلكه بشارتهايى كه مؤمنان با گوش جان مىشنوند ، و در مشكلات و گرفتاريها در اعماق دل احساس مىكنند و آرامش مىيابند . درست است كه در روايات متعددى اين آيه تفسير به زمان فرا رسيدن مرگ شده است ، ولى در روايات ديگرى نيز تفسير به معنى گسترده ترى كه حال حيات را نيز شامل مىشود گرديده ( 1 ) . و از مجموع اين روايات مىتوان نتيجه گرفت كه ذكر خصوص حال مرگ به عنوان يك مصداق روشن از اين مفهوم وسيع و گسترده است ، و مىدانيم تفسيرهايى كه در روايات وارد شده غالبا به صورت بيان مصاديق روشن است . به هر حال اين بشارتهاى فرشتگان الهى است كه در روح و جان انسان با ايمان و پر استقامت پرتوافكن مىشود ، در طوفانهاى سخت زندگى به آنها نيرو و توان مىبخشد ، و در پرتگاهها و لغزشگاهها به آنها ثبات قدم مىدهد . 2 - در اينكه ميان « خوف » و « حزن » چه تفاوتى است ؟ جمعى از مفسران گفته‌اند : « خوف » و ترس مربوط به حوادث بيمناك آينده است ، و « حزن » و اندوه مربوط به حوادث ناگوار گذشته ، به اين ترتيب فرشتگان به آنها مىگويند ، نه از حوادث سختى كه در پيش داريد ، چه در دنيا و چه در هنگام مرگ و چه در مراحل رستاخيز نگران باشيد ، و نه از گناهان گذشته خود يا فرزندانى كه از

--> ( 1 ) به تفسير نور الثقلين جلد 4 صفحه 546 و 547 روايات شماره - 38 و 40 و 45 و 46 مراجعه شود .