ولى بارها گفته‌ايم الفاظ در آنجا مفهوم عميقترى به خود مىگيرد كه گاه تصور مفاهيم آنها براى ما زندانيان دنيا مشكل ، و گاهى غير ممكن است ، ولى هر گاه اشاراتى را كه در آيات قرآن و روايات پيشوايان معصوم وارد شده مورد توجه قرار مىدهيم حقايقى براى ما كشف مىشود كه از عظمت و عمق زندگى در آن جهان اجمالا پرده بر مىدارد ، و نشان مىدهد كه دادگاه رستاخيز چه دادگاه عجيبى است . مثلا هنگامى كه گفته مىشود « ميزان عمل » ممكن است اين تصور پيدا شود كه اعمال ما در آن روز به صورت اجسام سبك و سنگينى در مىآيد كه در ترازوهاى دو كفه اى وزن مىشود ، اما هنگامى كه در روايات معصومين مىخوانيم على ( ع ) ميزان اعمال است ، يعنى ارزش اعمال و شخصيت افراد با مقياس وجودى اين بزرگمرد عالم انسانيت سنجيده مىشود ، و هر اندازه به آن شبيه و نزديك است وزن بيشترى دارد ، و هر قدر بى شباهت و دور است وزن كمترى دارد ، متوجه مىشويم كه ميزان عمل در آنجا يعنى چه ؟ ! در مورد مساله « گواهان » نيز آيات قرآن پرده از روى حقايقى برداشته ، و پاى گواهى امورى را به ميان كشيده كه در دادگاههاى دنيا مطلقا مطرح نيستند ، ولى در آنجا نقش اساسى را دارند . به طور كلى از آيات قرآن استفاده مىشود كه شش نوع گواه براى آن دادگاه وجود دارد . 1 - از همه برتر و بالاتر « ذات پاك خداوند » است : وَما تَكُونُ فِي شَأْنٍ وَما تَتْلُوا مِنْه مِنْ قُرْآنٍ وَلا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوداً إِذْ تُفِيضُونَ فِيه : « در هر حال كه باشى و هر آيه اى از قرآن كه بخوانى و هر كارى را انجام دهيد ما گواه بر شما هستيم هنگامى كه در آن وارد مىشويد » ( يونس - 61 ) . البته همين گواهى براى همه چيز و همه كس كافى است ، ولى لطف خداوند