4 - قرآنى كه بشارت دهنده و بيم دهنده است ، ولى اكثر آنان رويگردان شدند ، لذا چيزى نمىشنوند . 5 - آنها گفتند : قلبهاى ما در پوششهايى قرار گرفته ، و گوشهاى ما سنگين است ، و ميان ما و تو حجابى وجود دارد ، حالا كه چنين است تو به دنبال عمل خود باش ما هم براى خود عمل مىكنيم . تفسير : باز هم عظمت قرآن در روايات اسلامى آمده است كه رسول خدا ص پيوسته بتهاى مشركان را مذمت مىكرد ، و قرآن را بر آنها مىخواند تا به راه توحيد بازگردند ، اما آنها مىگفتند : اين شعر محمد ص است ، و بعضى مىگفتند اين « كهانت » است ( كهانت غيبگوييهايى بود كه گروهى به ادعاى ارتباط با جنيان داشتند ) و بعضى مىگفتند اينها خطبه‌هاى زيبايى است كه او مىخواند ( و نامش را « قرآن » گذاشته است ) . روزى « ابو جهل » به « وليد بن مغيره » كه از رجال معروف آنها بود ، و عرب در اختلافات خود و در مشكلات از او داورى و نظر خواهى مىكرد ، گفت : اى « ابا عبد شمس » ( ابا عبد شمس كنيه وليد بود ) اين هايى را كه محمد ص مىگويد : چيست ؟ سحر است ؟ يا كهانت است ؟ يا خطبه ؟ گفت : بگذاريد سخنانش را بشنوم ، نزد پيامبر ص آمد در حالى كه در حجر اسماعيل نشسته بود گفت : اى محمد ! چيزى از اشعارت را براى من بخوان ! فرمود : شعر نيست ، بلكه كلام خدا است كه پيامبران و رسولانش را با آن مىفرستاده ، گفت : هر چه هست بخوان ! رسول خدا ص قرائت سوره حم سجده را آغاز كرد ، هنگامى كه بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ را شنيد مسخره كرد و گفت : مردى در يمامه داريم نامش « رحمن » است ، مثل اينكه او را مىخوانى !