نكته‌ها : 1 - قدرت نمايى ظاهرى كافران كرارا در آيات قرآن با اين سخن روبرو مىشويم كه مؤمنان محروم هرگز تصور نكنند امكانات وسيعى كه گاهى در اختيار افراد يا جمعيتهاى ظالم و ستمگر و بىايمان قرار دارد دليل بر سعادت و خوشبختى آنها ، و يا نشانه پيروزيشان در پايان كار است . مخصوصا قرآن براى ابطال اين پندار كه معمولا براى افراد كوته بينان فكر پيدا مىشود و امكانات مادى افراد را احيانا دليل بر حقانيت معنوى آنها مىگيرند تاريخ اقوام پيشين را در برابر افكار مؤمنان و رق مىزند ، و انگشت روى نمونه‌هاى واضحى مىگذارد ، همچون قدرتمندان فرعونى در مصر ، و نمروديان در بابل ، و قوم نوح و عاد و ثمود در عراق و حجاز و شامات ، مبادا مؤمنانى كه تهى دست و محرومند احساس كمبود و ضعف كنند و از « كر » و « فر » ظالمان بىايمان مرعوب يا سست شوند . البته قانون خداوند اين نيست كه هر كس را كار خلافى كرد فورا به سزايش برساند ، همانگونه كه در آيه 59 كهف مىخوانيم وَجَعَلْنا لِمَهْلِكِهِمْ مَوْعِداً : « ما براى نابودى آنها موعدى مقرر داشتيم » . در جاى ديگر مىفرمايد : فَمَهِّلِ الْكافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْداً : « اندكى به كافران مهلت ده تا سرانجام كارشان روشن شود » ( سوره طارق آيه 17 ) و در جاى ديگر آمده است : إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً : « ما به آنها مهلت مىدهيم تا بر گناهانشان افزوده شود » ! ( آل عمران 178 ) . خلاصه هدف از اين مهلتها يا اتمام حجت بر كافران است ، يا آزمايش