به كلى در مىآورد و دريچه به عالم بقا معرفى مىكند . جمله « و * ( مِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّى مِنْ قَبْلُ ) * » ( بعضى از شما پيش از اين مىميرند ) ممكن است اشاره به قبل از رسيدن به مرحله پيرى باشد ، يا اشاره به تمام مراحل قبلى ، يعنى قبل از رسيدن به هر يك از مراحل امكان مرگ وجود دارد . اين نيز قابل توجه است كه تمام اين مراحل را با كلمه « ثم » به يكديگر عطف كرده ، كه نشانه ترتيب توام با فاصله است ، جز مرحله اخير يعنى رسيدن به پايان زندگى كه به وسيله « واو » عطف شده ، اين تفاوت تعبير ممكن است به خاطر اين باشد كه رسيدن به پايان عمر هميشه بعد از پيرى نخواهد بود چرا كه « بسيار جوان مرد و يكى پير نشد » و يا حتى افرادى قبل از رسيدن به دوران جوانى مىميرند . در باره اجل مسمى در جلد 5 تفسير نمونه صفحه 148 و جلد ششم صفحه 157 و جلد 11 صفحه 281 بحث كرده‌ايم ) . در آخرين آيه مورد بحث سخن از مهمترين مظاهر قدرت پروردگار يعنى مساله حيات و مرگ به ميان مىآورد ، همان دو پديده اى كه با تمام پيشرفت علوم بشر هنوز جزء معماهاى ناگشوده است ، مىفرمايد : « او كسى است كه زنده مىكند و مىميراند » ( * ( هُوَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ ) * ) . آرى حيات و مرگ به معنى وسيع كلمه ، چه در گياهان و چه انواع حيوانات و انسانها به دست خداوند است ، حيات در اشكال مختلف و انواع گوناگون ظاهر مىشود . جالب اينكه از موجودات زنده تك سلولى گرفته ، تا حيوانات غولپيكر و از اعماق اقيانوسهاى تاريك و ظلمانى گرفته ، تا پرندگانى كه بر اوج آسمانها پرواز مىكنند ، از گياه ذره بينى بسيار كوچكى كه در لابلاى امواج اقيانوس