و از طيبات به شما روزى داد ، اين است خداوند پروردگار شما ، جاويد و پر بركت است خداوندى كه پروردگار عالميان است . 65 - زنده واقعى او است ، معبودى جز او وجود ندارد ، پس او را بخوانيد و دين خود را براى او خالص كنيد ، ستايش مخصوص خداوندى است كه پروردگار جهانيان است . 66 - بگو : من نهى شده‌ام از اينكه معبودهايى را كه شما غير از خدا مىخوانيد بپرستم ، و مامورم كه تنها در برابر پروردگار عالميان تسليم باشم . تفسير : اين است پروردگار شما اين آيات هم چنان بحث از مواهب بزرگ الهى و شمول آن نسبت به بندگان را ادامه مىدهد ، تا هم شناخت بيشترى به آنها عطا كند ، و هم اميد افزونترى تا در پرتو آن به مقام دعا بر آيند و از اجابت برخوردار شوند . جالب اينكه در آيات گذشته سخن از « نعمتهاى زمانى » يعنى شب و روز بود و در اينجا سخن از « نعمتهاى مكانى » يعنى قرارگاه زمين و سقف مرتفع آسمان است ، مىفرمايد : « خداوند همان كسى است كه زمين را براى شما جايگاه مطمئن و آرامى قرار داد » ( * ( اللَّه الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأَرْضَ قَراراً ) * ) . آرى او تمام شرائطى را كه براى يك قرارگاه مطمئن و آرام لازم است در كره زمين آفريده ، محلى است ثابت و خالى از هر گونه تزلزل ، هماهنگ با ساختمان روح و جسم انسان ، داراى منابع گوناگون ، مشتمل بر همه وسائل مورد نياز انسان ، بسيار گسترده و مباح و رايگان . سپس مىافزايد : « و آسمان را همچون سقف و قبه اى بالاى سر شما قرار داد » ( * ( وَالسَّماءَ بِناءً ) * ) . « بناء » چنان كه « ابن منظور » در « لسان العرب » مىگويد : به معنى خانه هايى است كه اعراب باديه نشين از آن استفاده مىكردند ، مانند خيمه ها