نيست . از سوى ديگر آياتى كه در باره حيات جاويدان شهيدان بعد از مرگ سخن مىگويد ، و از پاداشهاى فوق العاده آنها بحث مىكند گواه بر وجود « نعمتهاى برزخى » است . قابل توجه اينكه در حديثى از پيامبر گرامى اسلام ص مىخوانيم كه فرمود : ان احدكم اذا مات عرض عليه مقعده بالغداة و العشى ، ان كان من اهل الجنة فمن الجنة ، و ان كان من اهل النار فمن النار ، يقال هذا مقعدك حيث يبعثك اللَّه يوم القيامة ! : « هنگامى كه يكى از شما از دنيا مىرود جايگاه او را هر صبح و شام به او نشان مىدهند ، اگر بهشتى باشد جايگاهش را در بهشت ، و اگر دوزخى باشد جايگاهش را در آتش ، و به او مىگويند : اين جايگاه تو در روز قيامت است » ( و همين امر باعث شادى يا عذاب روح او مىشود ) ( 1 ) . امام صادق ع مىفرمايد : ذلك فى الدنيا قبل يوم القيامة لان فى نار القيامه لا يكون غدو و عشى ، ثم قال ان كانوا يعذبون فى النار غدوا و عشيا ففيها بين ذلك هم من السعداء ، لا و لكن هذا فى البرزخ قبل يوم القيامة ا لم تسمع قوله عز و جل : * ( وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ ) * : « اين در دنيا قبل از روز قيامت است ، زيرا آتش قيامت صبح و شام ندارد سپس فرمود : اگر آنها در قيامت تنها صبح و شام در آتش دوزخ عذاب شوند در ميان اين دو بايد سعادتمند باشند ، چنين نيست ، اين مربوط به برزخ است پيش از روز

--> ( 1 ) اين روايت را « بخارى » و « مسلم » در صحيح خود نقل كرده‌اند ( طبق نقل طبرسى و در المنثور و قرطبى ذيل آيات مورد بحث ) در « صحيح مسلم » بابى براى اين موضوع منعقد شده و در آن روايات متعددى آمده است به جلد چهار صحيح مسلم صفحه 2199 مراجعه شود .