قابل توجه اين كه فرعون در برابر موسى ع با گفتن اين سخنان و بيان اين دستور يك گام عقبنشينى مىكند و مىگويد : من مىخواهم در باره خداى موسى تحقيق كنم « * ( فَأَطَّلِعَ إِلى إِله مُوسى ) * » و مىافزايد : « هر چند او را دروغگو گمان مىكنم » و به اين ترتيب از مرحله يقين به خلاف مرحله گمان و شك تنزل مىكند . و نيز قابل توجه اينكه قرآن با جمله « * ( كَذلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوءُ عَمَلِه وَصُدَّ عَنِ السَّبِيلِ وَما كَيْدُ فِرْعَوْنَ إِلَّا فِي تَبابٍ ) * » نخست ريشه اصلى انحراف فرعون را كه همان زينت يافتن اعمال زشتش در نظرش به خاطر كبر و غرور و خود خواهى بيان مىدارد ، سپس نتيجه آن را كه گمراهى از طريق حق است ، و در مرحله سوم شكست نهايى نقشه‌هاى او را اعلام مىكند ، سه جمله كوتاه با سه محتواى غنى . مسلما اين بازيهاى سياسى براى مدت كوتاهى مىتواند مؤثر واقع شود ، ولى در دراز مدت قطعا با شكست روبرو خواهد شد . در بعضى از روايات آمده است كه « هامان » بناى برج فرعونى را آن قدر بالا برد كه ديگر تند بادها اجازه ادامه كار به بناها نمىدادند ، نزد فرعون آمد و به او گفت : ديگر ما قادر نيستيم بر ارتفاع بنا بيفزائيم ، و چيزى نگذشت كه تند باد سهمگينى وزيد و بنا را واژگون كرد ( 1 ) . و معلوم شد تمام قدرتنمايى فرعون به يك باد بند است !

--> ( 1 ) « بحار الانوار » جلد 13 صفحه 125 ( نقل از تفسير على بن ابراهيم ) .