هر دو به معنى « كليد » است ، و به گفته « لسان العرب » و بعضى ديگر اصل آن از « كليد » فارسى گرفته شده ، و در عربى نيز به همين معنى استعمال مىشود ، بنا بر اين « * ( مَقالِيدُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) * » به معنى كليدهاى آسمانها و زمين مىباشد ( 1 ) . اين تعبير معمولا كنايه از مالكيت و يا سلطه بر چيزى است ، چنان كه مىگوئيم : كليد اين كار به دست فلان است ، لذا آيه فوق مىتواند هم اشاره به توحيد مالكيت خداوند بوده باشد ، و هم توحيد تدبير و ربوبيت و حاكميت او بر عالم هستى . به همين دليل بلافاصله بعد از اين جمله چنين نتيجه گيرى مىكند : « كسانى كه به آيات خداوند كافر شدند زيانكارند » ( * ( وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّه أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ ) * ) . چرا كه منبع اصلى و سرچشمه واقعى همه خيرات و بركات را رها كرده و در بيراهه‌ها سرگردان شده‌اند ، از كسى كه تمام كليدهاى آسمان و زمين به دست او است روى برتافته و به سراغ موجودات ناتوانى رفته‌اند كه مطلقا كارى از آنها ساخته نيست . در حديثى از امير مؤمنان على ع آمده است كه از رسول خدا ص تفسير « مقاليد » را پرسيدم ، فرمود : « يا على ! لقد سئلت عن عظيم المقاليد ، هو ان تقول عشرا اذا اصبحت ، و عشرا اذا امسيت ، لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر و سبحان اللَّه و الحمد للَّه و استغفر اللَّه و لا قوة الا باللَّه ( هو ) الاول و الآخر و الظاهر و الباطن له الملك و له الحمد ( يحيى و يميت ) بيده الخير و هو على كل شىء قدير » : « از كليدهاى بزرگى سؤال كردى آن اين است كه هر صبح و شام ده بار اين جمله‌ها را تكرار كنى لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر و سبحان اللَّه

--> ( 1 ) به گفته بعضى از فرهنگنويسان فارسى : « كليد » معربش « اقليد » و « اكليل » و « مقلاد » ابزارى است كه به آن قفل را گشايند و بندند ( برهان قاطع - پاورقىها ) . !