ان اشد الناس حسرة يوم القيامة الذين وصفوا العدل ثم خالفوه ، و هو قول اللَّه عز و جل * ( أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّه ) * : « از همه مردم متاسفتر در روز قيامت كسانى هستند كه طريقه حق و عدالت را براى مردم توصيف كردند سپس خود به مخالفت برخاستند ، و اين همان است كه خداوند متعال مىگويد : * ( أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّه ) * ( 1 ) . 2 - در آستانه مرگ يا در قيامت ؟ آيا اين گفتگوهاى سه گانه اى كه مجرمان بعد از مشاهده عذاب الهى دارند مربوط به عذاب استيصال در پايان عمرشان است ؟ يا مربوط به زمان ورود در صحنه قيامت ؟ معنى دوم صحيحتر به نظر مىرسد ، هر چند آيات قبل از آن مربوط به عذاب استيصال است ، و آيه بعد از آن مربوط به قيامت ، شاهد اين سخن آيه 31 سوره انعام است كه مىفرمايد : قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ اللَّه حَتَّى إِذا جاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قالُوا يا حَسْرَتَنا عَلى ما فَرَّطْنا فِيها : « آنها كه لقاى پروردگار را انكار كردند گرفتار زيان شدند ، وضع آنها به همين منوال ادامه مىيابد تا زمانى كه قيامت به طور ناگهانى فرا رسد ، مىگويند : اى افسوس كه در باره آن كوتاهى كرديم » . در روايات فوق نيز شاهدى بر اين معنى داشتيم .

--> ( 1 ) همان مدرك صفحه 496 .