[ سوره الزمر ‹ 39 › : آيات 56 تا 59 ] أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّه وَإِنْ كُنْتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ ‹ 56 › أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللَّه هَدانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ ‹ 57 › أَوْ تَقُولَ حِينَ تَرَى الْعَذابَ لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ ‹ 58 › بَلى قَدْ جاءَتْكَ آياتِي فَكَذَّبْتَ بِها وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكافِرِينَ ‹ 59 › ترجمه : 56 - ( اين دستورها به خاطر آن است كه ) مبادا كسى روز قيامت بگويد : افسوس بر من از كوتاهىهايى كه در اطاعت فرمان خدا كردم و ( آيات او را ) به سخريه گرفتم ! 57 - و مبادا بگويد : اگر خداوند مرا هدايت مىكرد از پرهيزگاران بودم . 58 - يا هنگامى كه عذاب را مىبيند بگويد : آيا مىشود بار ديگر ( به دنيا ) بازگردم تا از نيكوكاران باشم ؟ ! 59 - آرى آيات من به سراغ تو آمد اما آن را تكذيب كردى و تكبر ورزيدى و از كافران بودى ! .