از همه اين كيفرها بدور و بركنارند « ( * ( إِلَّا عِبادَ اللَّه الْمُخْلَصِينَ ) * ) ( 1 ) . واژه « * ( عِبادَ اللَّه ) * » به تنهايى براى بيان ارتباط اين گروه به خداوند كافى است ، ولى هنگامى كه « مخلصين » در كنار آن قرار مىگيرد عمق و جان ديگرى به آن مىبخشد ، آن هم « مخلص » به صورت « صيغه اسم مفعول » كسى كه خدا او را خالص كرده است ، خالص از هر گونه شرك و ريا ، و از هر گونه وسوسه‌هاى شيطانى و شوائب هواى نفس . آرى تنها اين گروهند كه به اعمالشان جزا داده نمىشوند ، بلكه خدا با فضل و كرم با آنها رفتار مىكند و بيحساب پاداش مىگيرند . نكته : پاداش مخلصين دقت در آيات قرآن نشان مىدهد كه « مخلص » ( به كسر لام ) بيشتر در مواردى به كار رفته كه انسان در مراحل خودسازى است ، و هنوز به تكامل لازم نرسيده است ، ولى « مخلص » ( به فتح لام ) به مرحله اى گفته مىشود كه انسان بعد از مدتى جهاد با نفس و طى مراحل معرفت و ايمان به مقامى مىرسد كه از نفوذ وسوسه‌هاى شياطين مصونيت پيدا مىكند ، چنان كه قرآن از قول ابليس نقل مىكند : فَبِعِزَّتِكَ لأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ : « به عزتت سوگند كه همه آنها را جز بندگان مخلصت گمراه خواهم كرد » ! ( سوره ص آيه 83 - 82 ) . اين جمله كه مكرر در آيات قرآن آمده عظمت مقام « مخلصين » را روشن مىسازد اين مقام ، مقام يوسفهاى صديق بعد از عبور از آن ميدان آزمايش بزرگ است ، كَذلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْه السُّوءَ وَالْفَحْشاءَ إِنَّه مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصِينَ : « ما اين

--> ( 1 ) اين جمله به صورت « استثناى منقطع » از ضمير « تجزون » يا « لذائقوا » است .