[ سوره الزمر ‹ 39 › : آيات 21 تا 22 ] أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّه أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسَلَكَه يَنابِيعَ فِي الأَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِه زَرْعاً مُخْتَلِفاً أَلْوانُه ثُمَّ يَهِيجُ فَتَراه مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُه حُطاماً إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى لأُولِي الأَلْبابِ ‹ 21 › أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّه صَدْرَه لِلإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّه فَوَيْلٌ لِلْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّه أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ‹ 22 › ترجمه : 21 - آيا نديدى كه خداوند از آسمان آبى فرستاد ، و آن را به صورت چشمه هايى در زمين وارد نمود سپس با آن زراعتى را خارج مىسازد كه الوان مختلف دارد بعد اين گياه خشك مىشود ، به گونه اى كه آن را زرد و بىروح مىبينى ، سپس آن را در هم مىشكند و خرد مىكند ، در اين ماجرا تذكرى براى صاحبان مغز است . 22 - آيا كسى كه خدا سينه اش را براى اسلام گشاده كرده ، و بر فراز مركبى از نور الهى قرار گرفته ( همچون كوردلانى است كه نور هدايت به قلبشان راه نيافته ) واى بر آنها كه قلبهايى سخت در برابر ذكر خدا دارند ، آنها در گمراهى آشكارند .