پيروى مىكنند ، آنان كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده و آنان صاحبان عقل و انديشه‌اند » ( 1 ) . در حديث ديگرى از امام صادق ( ع ) آمده است كه در تفسير آيه فوق فرمود : هو الرجل يسمع الحديث فيحدث به كما سمعه ، لا يزيد فيه و لا ينقص : « اين آيه در باره كسانى است كه حديثى را كه مىشنوند بىكم و كاست و بدون اضافه و نقصان براى ديگران نقل مىكنند » ( 2 ) . البته منظور از اين حديث تفسير « * ( فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَه ) * » مىباشد ، چرا كه يكى از نشانه‌هاى پيروى كردن از بهترين سخنان اين است كه انسان از خودش چيزى بر آن نيفزايد ، و عينا در اختيار ديگران بگذارد . در نهج البلاغه در كلمات قصار امير مؤمنان على ع مىخوانيم : الحكمة ضالة المؤمن ، فخذ الحكمة و لو من اهل النفاق ! : « گفتار حكمتآميز گمشده مؤمن است ، پس حكمت را بگير هر چند از اهل نفاق صادر شود » ( 3 ) . 4 - تطبيق ياشان نزول ؟ جمعى از مفسران شان نزولهايى براى آيات فوق ذكر كرده‌اند از جمله اينكه گفته‌اند : آيه * ( وَالَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ . . . ) * و آيه بعد از آن در باره سه نفر وارد شده كه در عصر جاهليت ( تسليم غوغاى مشركان در آن محيط آلوده نشدند و ) مىگفتند لا إله الا اللَّه آنها « سلمان فارسى » و « ابو ذر غفارى » و « زيد بن عمرو » بودند ( 4 ) .

--> ( 1 ) « كافى » جلد 1 كتاب العقل حديث 12 . ( 2 ) « نور الثقلين » جلد 4 صفحه 482 حديث 34 . ( 3 ) نهج البلاغه كلمات قصار كلمه 80 . ( 4 ) تفسير « قرطبى » و « مجمع البيان » ذيل آيات مورد بحث .