سپس در پايان اين سخن به چهار مطلب مهم در عباراتى كوتاه و روشن اشاره مىكند : در مرحله اول مىفرمايد « بگو من از شما هيچ اجر و پاداشى نمىطلبم » ( * ( قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه مِنْ أَجْرٍ ) * ) . و به اين ترتيب به بهانه‌هاى بهانه جويان پايان مىدهد ، و روشن مىسازد كه من تنها طالب نجات و سعادت شما هستم ، نه پاداش مادى از شما مىخواهم نه معنوى ، نه تقدير و نه شكرگزارى ، نه مقام و نه حكومت . پاداش من تنها بر خداست ، همانگونه كه در آيات ديگرى از قرآن مجيد از قبيل آيه 47 سوره سبأ به آن تصريح شده است « إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّه » . اين خود يكى از دلائل صدق پيامبر ص است چرا كه مدعى دروغين براى مطامعى دعوى خود را مطرح مىكند ، و مطامعش از خلال سخنانش به هر صورت آشكار خواهد شد . در مرحله دوم مىگويد : « من از متكلفين نيستم » سخنانم مقرون به دليل و منطق است ، و هيچگونه تكلفى در آن وجود ندارد ، عباراتم روشن و سخنانم خالى از هر گونه ابهام و پيچيدگى است ( * ( وَما أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ ) * ) . در حقيقت جمله اول از اوصاف دعوتكننده سخن مىگويد ، و جمله دوم از چگونگى دعوت و محتواى آن ، و در واقع مصداق « آفتاب آمد دليل آفتاب » است . در مرحله سوم هدف اصلى اين دعوت بزرگ و نزول اين كتاب آسمانى را بيان كرده مىفرمايد « اين قرآن فقط وسيله تذكر و بيدارى براى همه جهانيان است » ( * ( إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ ) * ) . آرى مهم آنست كه مردم از غفلت به درآيند و به تفكر و انديشه پردازند ،