عذابى به خاطر گمراهى خودشان و عذابى به خاطر گمراه كردن ما . اين آيه شبيه همان مطلبى است كه در آيه 38 سوره اعراف آمده : رَبَّنا هؤُلاءِ أَضَلُّونا فَآتِهِمْ عَذاباً ضِعْفاً مِنَ النَّارِ : « پروردگارا ! اينها ما را گمراه كردند ، عذاب مضاعف از آتش براى آنها قرار ده » ! هر چند دنباله همين آيه سوره اعراف مىگويد « هر دو عذاب مضاعف دارند » ( چرا كه پيروان نيز نيروى اجرايى پيشوايان بودند ، و زمينه‌هاى ضلالت و فساد به دست آنها فراهم شد كه اگر توده مردم تنور ظالمان را داغ نكنند آنها قدرت بر انجام كارى نخواهند داشت ) ولى به هر حال شك نيست كه عذاب پيشوايان به درجات سنگينتر است هر چند هر دو عذاب مضاعف دارند . آرى اين است سرانجام كسانى كه با هم پيمان دوستى بستند و در راه انحراف و ضلالت بيعت كردند كه وقتى نتائج شوم اعمال خود را مىبينند به مخاصمت و دشمنى و نفرين بر يكديگر برمىخيزند . قابل توجه اينكه در اين آيات ذكر نعمتهاى پرهيزگاران تنوع بيشترى از ذكر مجازاتها و عذابهاى طغيانگران دارد ( در قسمت اول به هفت موهبت و در قسمت دوم به پنج عذاب اشاره شده ) اين شايد به خاطر پيشى گرفتن رحمت خدا بر غضب اوست « يا من سبقت رحمته غضبه » !