غفلت كرده ، و بر نيروى خودش تكيه كرده است ، توبه كرد و به درگاه خدا بازگشت . تفسير ديگرى كه بعد از اين تفسير قابل توجه به نظر مىرسد اين است كه : خداوند سليمان را با بيمارى شديدى مورد آزمايش قرار داد ، آن چنان كه همچون جسدى بىروح بر تختش افتاد ، و در زبان عرب معمول است كه به انسان ضعيف و بسيار بيمار گاهى « جسد بلا روح » گفته مىشود . سرانجام او توبه كرد و خداوند او را به حال اول بازگرداند ( منظور از « اناب » بازگشت به سلامت است ) . البته ايرادى كه متوجه اين تفسير مىشود اين است كه طبق اين معنى بايد « و القيناه » بوده باشد ، يعنى ما سليمان را بر تختش به صورت جسدى بىروح افكنديم ، در حالى كه اين تعبير در آيه نيامده است و تقدير گرفتن نيز بر خلاف ظاهر مىباشد . جمله « اناب » نيز در اين تفسير به معنى « بازگشت به صحت » آمده كه اين نيز بر خلاف ظاهر است . ولى اگر « اناب » را به معنى توبه و بازگشت به خدا بگيريم ضررى به اين تفسير نمىزند بنا بر اين تنها مورد خلاف ظاهر همان حذف ضمير « القيناه » مىباشد . اما افسانه‌هاى دروغين زشتى كه در باره گمشدن انگشتر سليمان ، و يا ربوده شدن آن به وسيله يكى از شياطين ، و نشستن شيطان بر تخت حكومت به جاى او كه با آب و تاب در بعضى از كتب آمده ، و ظاهرا ريشه آن به « تلمود » يهوديان باز مىگردد و از خرافات اسرائيلى است با هيچ عقل و منطقى سازگار نيست . اين افسانه‌ها قبل از هر چيز دليل بر انحطاط فكرى گويندگانش مىباشد ، و لذا محققان اسلامى هر جا از آن نام برده‌اند بىپايه بودن آنها را با صراحت