اعمال خارق العاده پيامبر اسلام ص قابل انكار نبود ، و از سوى ديگر نمىخواستند به عنوان يك معجزه در برابر آن تسليم شوند ، تنها واژه اى كه مىتوانسته شيطنت آنها را منعكس كند و هوسهاى آنها را ارضا نمايد همين واژه « سحر » بوده است ، كه در عين حال اعتراف دشمن را به نفوذ عجيب و فوق العاده قرآن و معجزات پيامبر ص نشان مىدهد . نكته‌ها : 1 - جمله « يستسخرون » به عقيده جمعى از مفسران به معنى « يسخرون » ( مسخره مىكنند ) آمده و در ميان اين دو تعبير فرقى نيست ، در حالى كه بعضى ديگر براى اين دو معنى متفاوتى قائلند : « يستسخرون » را به خاطر مفهومى كه در باب استفعال نهفته شده به معنى دعوتكردن ديگران به سخريه نمودن دانسته‌اند ، اشاره به اينكه نه تنها خودشان آيات الهى را به باد استهزاء مىگرفتند بلكه تلاش و كوشش داشتند كه ديگران نيز اين كار را انجام دهند تا مساله به شكل عمومى در جامعه درآيد . بعضى تفاوت اين دو را در تاكيد بيشترى مىدانند كه از جمله « يستسخرون » استفاده مىشود . و بعضى اين جمله را به عنوان « اعتقاد به سخريه بودن چيزى » تفسير كرده‌اند ، يعنى آنها بر اثر انحراف شديد به راستى معتقد بودند كه اين معجزات سخريه اى بيش نيست ! ولى معنى دوم از همه مناسبتر به نظر مىرسد . 2 - بعضى از مفسران شان نزولى براى آيه فوق نيز آورده‌اند كه خلاصه اش اين است : پيامبر ص يكى از مشركان را به نام « ركانه » در يكى از كوه هاى