مىداد ، و آنها را لشكر كوچكى از احزاب مغلوب معرفى مىكرد ، در آيات مورد بحث گروهى از اين احزاب را كه تكذيب پيامبران كردند و به سرنوشت شومى گرفتار شدند معرفى مىكند . مىگويد : « قبل از آنها قوم نوح و عاد و فرعون ذو الاوتاد و صاحب قدرت آيات الهى و رسولانش را تكذيب كردند » ( * ( كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعادٌ وَفِرْعَوْنُ ذُو الأَوْتادِ ) * ) . « همچنين قوم ثمود و قوم لوط و اصحاب الايكه ( قوم شعيب ) اينها احزابى بودند كه به تكذيب پيامبران برخاستند » ( * ( وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحابُ الأَيْكَةِ أُولئِكَ الأَحْزابُ ) * ) ( 1 ) . آرى اينها شش گروه از احزاب جاهلى و بتپرست بودند كه بر ضد پيامبران بزرگى قيام كردند . قوم نوح در برابر اين پيامبر عظيم . قوم عاد در مقابل حضرت « هود » . فرعون در برابر « موسى » و « هارون » . قوم ثمود در برابر « صالح » . قوم لوط در برابر حضرت « لوط » . و اصحاب الايكه در برابر « شعيب » . آنها آنچه در توان داشتند در تكذيب و آزار و ايذاء پيامبران و مؤمنان به كار گرفتند اما سرانجام عذاب الهى دامانشان را گرفت و همچون مزرعه خشك

--> ( 1 ) جمله « * ( أُولئِكَ الأَحْزابُ ) * » مبتداء و خبر است ، اولئك اشاره به شش قوم مذكور در اين دو آيه است و « احزاب » اشاره به همان احزابى است كه در دو آيه قبل آمد و مشركان مكه را گروه اندكى از آنان شمرد .