خواسته هيچ كس نيست ، تا مقام رسالت را به فرد نالايقى واگذارد ، و اصولا مقام نبوت مقامى است بس عظيم كه تنها خدا قدرت دارد آن را به كسى بدهد و به مقتضاى « وهاب » بودنش هر چه را بخواهد و به هر كس صلاح بداند مىبخشد . قابل توجه اينكه « وهاب » صيغه مبالغه و به معنى بسيار بخشنده است ، اشاره به اينكه نبوت تنها يك موهبت نيست ، بلكه موهبتهاى متعددى است كه دست به دست هم مىدهد تا كسى بتواند عهده دار آن منصب گردد ، موهبت علم و تقوا و عصمت و شجاعت و شهامت . نظير اين سخن را در سوره زخرف آيه 32 نيز مىخوانيم : أَ هُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ : « آنها به خاطر نزول قرآن بر تو ايراد مىگيرند مگر رحمت پروردگارت به دست آنها تقسيم مىشود » ؟ ضمنا از تعبير به « رحمت » به خوبى استفاده مىشود كه نبوت رحمت و لطف خدا بر جهان انسانيت است ، و به راستى چنين است ، چرا كه اگر انبياء نبودند انسانها هم راه آخرت و معنويت را گم مىكردند و هم راه دنيا را ، چنان كه دور افتادگان از مكتب انبياء هر دو راه را گم كرده‌اند . باز در آيه بعد همين معنى را از طريق ديگرى تعقيب كرده ، مىگويد : آيا مالكيت و حاكميت آسمانها و زمين و آنچه در ميان اين دو است از آن آنها است ؟ اگر چنين است به آسمانها بروند و جلو نزول وحى الهى را بر قلب پاك محمد بگيرند « ! ( * ( أَمْ لَهُمْ مُلْكُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَما بَيْنَهُما فَلْيَرْتَقُوا فِي الأَسْبابِ ) * ) . اين سخن در حقيقت تكميلى است بر بحث گذشته ، در آنجا مىگفت : « خزائن رحمت پروردگار در دست شما نيست كه به هر كس كه با تمايلات هوسآلودتان هماهنگ است ببخشيد » ، حال مىگويد اكنون كه اين خزائن به دست شما نيست و فقط در اختيار خدا است ، تنها راهى كه در پيش داريد اين است كه به آسمانها