تفسير : اين لشكر كوچك شكست خورده ! در آيات گذشته سخن از موضعگيرى منفى مخالفان در برابر خط توحيد و رسالت پيامبر اسلام بود ، در آيات مورد بحث نيز اين سخن ادامه دارد . مشركان مكه هنگامى كه منافع نامشروع خود را در خطر ديدند ، و آتش كينه و حسد در دل آنها شعله ور شد ، براى اغفال مردم و قانع كردن خويش در مورد مخالفت با پيامبر اسلام ص ، به منطقهاى سست گوناگونى دست مىزدند ، از جمله از روى تعجب و انكار مىگفتند : « آيا از ميان همه ما قرآن تنها بر محمد ص نازل شده » ؟ ! ( * ( أَ أُنْزِلَ عَلَيْه الذِّكْرُ مِنْ بَيْنِنا ) * ) . از ميان اينهمه پير مردان پر سن و سال ، اينهمه پولداران ثروتمند و سرشناس آيا كسى پيدا نشد كه خدا قرآنش را بر او نازل كند ، جز محمد يتيم تهيدست ؟ ! اين منطق منحصر به آن زمان نبود كه در هر عصر و زمان ما نيز هر گاه مسئوليت مهمى به كسى واگذار شود روح حسادت شعله ور مىگردد ، چشمها خيره و گوشها تيز مىشود ، و نقزدنها و بهانه گيرىها آغاز مىگردد ، و مىگويند آدم پيدا نمىشد كه اين كار به فلان كس كه از خانواده گمنام و فقيرى است واگذارده شده ؟ آرى دنياپرستى از يك سو ، و حسد از سوى ديگر سبب شد كه اهل كتاب ( يهود و نصارا ) كه قدر مشتركى با مسلمانان داشتند از اسلام و قرآن فاصله گيرند و به سراغ بتپرستان روند و بگويند راه شما بهتر از راه اينها است : أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا : « آيا نديدى كسانى را كه بهره اى از كتاب خدا دارند به جبت و طاغوت ( بت و بتپرستان ) ايمان مىآورند و به مشركان مىگويند آنها از كسانى كه به محمد ص ايمان آورده‌اند هدايت