پيدا كنند ! و از اين راه نظر خود را يك عقيده كهنه و قديمى نشان دهند ، تا در امان بمانند ، و اين بسيار دردناك است ! نمونه اين سخن را در مورد نظريه معروف « حركت جوهرى » صدر المتالهين شيرازى در اسفار مىتوان مشاهده كرد . به هر حال اين طرز برخورد با مسائل تازه و ابتكارات جديد ضايعات بزرگى براى جوامع انسانى و براى جهان علم و دانش داشته و دارد ، و بايد علاقمندان دلسوز براى اصلاح آن بكوشند ، و اين رسوبات جاهلى را از افكار بزدايند . اما اين سخن به آن معنى نيست كه هر مطلب تازه اى را به خاطر تازه بودنش مورد استقبال قرار دهيم ، هر چند بىپايه و بىاساس باشد ، كه « تازه زدگى » مانند « عشق به كهنه‌ها » خود بلاى بزرگى است . اعتدال اسلامى ايجاب مىكند كه نه آن « افراط » در كار باشد و نه اين « تفريط » .