« مَتى هذَا الْفَتْحُ » ( اين پيروزى كى خواهد آمد ) ( أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ ) . « اما هنگامى كه عذاب ما در صحن خانه شان فرود آيد و روزگارشان تيره و تار شود ، آن روز مىفهمند چه بد و خطرناك است صبح انذارشده گان » ( * ( فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ ) * ) ( 1 ) . تعبير به « ساحة » ( صحن خانه و فضاى ميان خانه‌ها ) براى اين است كه نزول عذاب را در متن زندگى آنها مجسم كند ، و مبدل شدن كانون آرامش آنها را به كانونى از وحشت و اضطراب نشان دهد . تعبير به « * ( صَباحُ الْمُنْذَرِينَ ) * » ( صبح انذارشدگان ) ممكن است اشاره به اين باشد كه عذاب الهى بر اين قوم لجوج و ستمگر - همانند بسيارى از اقوام پيشين - صبحگاهان فرود مىآيد . و يا به اين معنى است كه مردم همگى در انتظار اين هستند كه صبحشان با خير و نيكى شروع شود اما اينها صبحگاهانى بد و تيره و تار در پيش دارند . و يا اينكه صبح موقع بيدارى است ، اينها نيز زمانى بيدار مىشوند كه راه نجاتى باقى نمانده و كار از كار گذشته است .

--> ( 1 ) اين جمله محذوفى دارد و تقدير چنين است : « فساء الصباح صباح المنذرين » .