[ سوره الصافات ‹ 37 › : آيات 133 تا 138 ] وَ إِنَّ لُوطاً لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ‹ 133 › إِذْ نَجَّيْناه وَأَهْلَه أَجْمَعِينَ ‹ 134 › إِلَّا عَجُوزاً فِي الْغابِرِينَ ‹ 135 › ثُمَّ دَمَّرْنَا الآخَرِينَ ‹ 136 › وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ ‹ 137 › وَ بِاللَّيْلِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ ‹ 138 › ترجمه : 133 - لوط از رسولان ما بود . 134 - به خاطر بياور زمانى را كه او و خاندانش را نجات همگى داديم . 135 - مگر پير زنى كه در ميان آن قوم باقى ماند ( و به سرنوشت آنها گرفتار شد ) . 136 - سپس بقيه را نابود كرديم . 137 - و شما پيوسته صبحگاهان از كنار ( ويرانه‌هاى شهرهاى ) آنها عبور مىكنيد . . . 138 - و شبانگاه ، آيا نمىانديشيد . تفسير : سرزمين بلا زده اين قوم در برابر شماست ! پنجمين پيامبرى كه در اين سوره ، و در اين سلسله آيات ، نامش به ميان آمده و فشرده اى از تاريخ او به عنوان يك درس آموزنده بازگو شده ، لوط است ، كه طبق