مىكند ، و از اين نظر خالق بر او اطلاق مىگردد ، هر چند خالق مجازى است . به هر حال « الياس » اين قوم بتپرست را سخت نكوهش كرد ، و ادامه داد : « خدايى را رها مىكنيد كه پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شما است » ( * ( اللَّه رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبائِكُمُ الأَوَّلِينَ ) * ) . مالك و مربى همه شما او بوده و هست ، هر نعمتى داريد از او است ، و حل هر مشكلى با دست قدرت او ميسر است ، غير از او نه سرچشمه خير و بركتى وجود دارد و نه دفع كننده شر و آفتى . گويا بتپرستان زمان « الياس » همانند بتپرستان عصر پيامبر اسلام ص براى توجيه كار خود تكيه بر سنت نياكان و پيشينيان مىكردند كه الياس در پاسخ آنها مىگويد : « اللَّه رب شما و رب پدران شما است » . تعبير به « رب » ( مالك و مربى ) بهترين محرك براى تفكر و انديشه است ، چرا كه مهمترين مساله در زندگى انسان اين است كه بداند از ناحيه چه كسى آفريده شده ؟ و امروز صاحب اختيار و مربى و ولى نعمت او كيست ؟ اما اين قوم خيره سر و خودخواه گوش به اندرزهاى مستدل ، و هدايتهاى روشن اين پيامبر بزرگ الهى فرا ندادند ، « و به تكذيب او برخاستند » ( * ( فَكَذَّبُوه ) * ) . خداوند هم مجازات آنها را در يك جمله كوتاه بيان كرده مىفرمايد : آنها در دادگاه عدل الهى ، و در عذاب دوزخ او احضار مىشوند « ( * ( فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ) * ) . و به كيفر اعمال زشت و شوم خود خواهند رسيد . ولى ظاهرا گروه اندكى از پاكان نيكان و خالصان به الياس ايمان آوردند ،