سرانجام در آخرين آيه مورد بحث به همان دليلى اشاره مىكند كه در داستان ابراهيم و نوح قبل از آن آمد ، مىگويد : « آن هر دو ( موسى و هارون ) از بندگان مؤمن ما بودند » ( * ( إِنَّهُما مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ) * ) . ايمان است كه روح انسان را چنان روشن و نيرومند مىسازد كه به سراغ احسان و نيكوكارى و پاكى و تقوا مىرود ، احسانى كه درهاى رحمت الهى را به روى انسان مىگشايد ، و انواع نعمتهايش را بر انسان نازل مىكند .